Zimbabwe  






foto's   |   routekaart   |   route   |   info  


  English

  Afrika
  ·Egypte
  ·Ghana
  ·LibiŽ
  ·Marokko
  ·NamibiŽ
  ·TunesiŽ
  ·Zambia
  ·Zimbabwe
      ·foto's
      ·routekaart
      route
      ·info
  ·Zuid-Afrika

  Amerika
  ·ArgentiniŽ
  ·Chili
  ·Cuba
  ·Ver. Staten

  AziŽ
  ·China 2000
  ·China 2003
  ·Turkije
  ·Vietnam

  Europa
  ·Azoren
  ·BelgiŽ
  ·Cyprus
  ·Ierland
  ·Luxemburg
  ·Spanje
  ·TsjechiŽ

  OceaniŽ
  ·Nieuw-Zeeland

  ·Home
  ·Gastenboek
  ·Reisgidsen
  ·Links
  ·Over deze site
  ·Contact

 





Na mijn bezoek aan Mana Pools en Vic. Falls in Zimbabwe tijdens mijn vakantie naar Zambia in september 2006 heb ik in mei/juni 2007 bijna 3 weken lang door dit land rondgereisd. Deze keer in een klein groepje van 5 Nederlanders en ťťn Zuid-Afrikaanse gids/chauffeur, Andy, in een Land Rover. Het land is de laatste tijd veel in het (negatieve) nieuws geweest en dat maakt het natuurlijk niet direct een voor de hand liggende vakantie bestemming. Als toerist hebben we niet echt veel van de werkelijke problemen van de lokale bevolking gemerkt. Je merkt natuurlijk wel dat er een tekort is aan brandstof en dat je geld op de zwarte markt moet wisselen (De officiŽle koers was toen 17 keer slechter). Dat was het wel zo'n beetje, inmiddels is de situatie echter verder verslechterd en lijkt de toekomst hopeloos. De inflatie lijkt niet te stuiten en steeds meer Zimbabwanen proberen het land te verlaten. Het is een mooi land, wat hopelijk in de toekomst weer de toeristen zal trekken zoals dit jaren geleden ook het geval was. De infrastructuur is nog intact, zij het grotendeels ongebruikt.

Great Zimbabwe Ruins Het startpunt van de reis was Johanneburg waarna we twee dagen in Mapungubwe National Park doorbrachten. Dit park ligt op het drielandenpunt van Zuid-Afrika, Botswana en Zimbabwe, daar waar de Shashe en Limpopop rivieren bij elkaar komen. Dit is vlak bij Beit Bridge waar we de grens tussen Zuid-Afrika en Zimbabwe overstaken.

Na enkele controle posten reden we zonder grote problemen naar onze eerste camping plek bij de Lake Kyle Boat Club. Zoals de naam natuurlijk al aangeeft aan de oever van Lake Kyle, dat nu overigens Lake Muturikwe genoemd wordt. Het is het op twee na grootste meer van het land, gevormd als gevolg van de bouw van een dam. De camping ligt dicht bij een van de grootste attracties die het land te bieden heeft, de Groot Zimbabwe RuÔnes. Dit zijn de grootste door mensen gemaakte bouwwerken die gevonden zijn ten zuiden van de Sahara. De stad is in de 11de eeuw onstaan en had op zijn hoogtepunt 10.000 inwonders. In de 15de eeuw werd de stad verlaten.

De volgende stop was Chirinda Forest, het meest zuidelijk gelegen tropische regenwoud van Afrika. Het ligt op de hellingen van Mount Selinda, dicht bij de grens met Mozambique. Een mooie plek om te relaxen en thuis van enkele zeldzame vogels en aapjes.e Mozambican border. A nice place to relax and home to some rare birds and monkeys.

Vanuit Chirinda Forest zijn we naar het noorden gereisd, naar de Vumba Mountains, waar we in de Ndundu Lodge verbleven. Het landschap is hier schitterend. We hebben hier nog een dagje gegolfd!!! bij het Leopard Rock Hotel. Nooit gedacht dat ik ooit nog eens zou golfen, laat staan in Zimbabwe. Geen van ons, behalve Andy, had ooit gegolfd. Het heeft dus even geduurd voor we alle holes gemaakt hadden. Alleen de eerste hore duurde al bijna een uur, de bal leek erg graag in de bunker te liggen. Gelukkig ging het op de volgende holes wat beter, maar ik zou niet graag de beheerder willen zijn ... we hebben hem wat uitdagingen achtergelaten om te repareren. Het was een leuke dag. Ik weet niets van golf, maar dit moet ťťn van de mooiste golfbanen ter wereld zijn.

Olifanten in Hwange National Park Na een tussenstop in Harara zijn we naar het Mana Pools National Park gegaan, een UNESCO Natural World Heritage Site. Het vorige jaar was ik hier ook al geweest, maar nu kampeerden we op een andere plek langs de Zambezi rivier. En net als het jaar ervoor was het ook nu weer schitterend. In het park wordt onderzoek gedaan naar leeuwen, de leeuwen worden dan ook goed gevolgd. Een kleine groep mensen mag dagelijks mee met de 'Lion Walk', na natuurlijk de papieren met de kleine lettertje te hebben ondertekend. We reden met de Land Rover naar een pleck waar we de leeuwen al konden horen brullen. We liepen vervolgens door bosjes om ineens op 10 tot 15 meter van een groep leeuwen te staan. Plotseling sprong een leeuwin op en leek een aanval in te zetten. Dat was goed voor hartslag 200! Als een leeuw aanvalt, moet je stil blijven staan, dat is niet gemakkelijk want mijn eerste instinct was om zo snel mogelijk weg te rennen. Mijn hoogste snelheid zou echter nooit genoeg zijn om de leeuwin voor te blijven. Na enkele minuten stonden de leeuwen op en na een tweede 'aanval', leken ze ons te gaan omcirkelen ... tijd om te vertrekken! Behalve een ranger die de leeuwen opspoorde was er een bij met een Kalashinikov, maar ik was toch blij het er levend van afgebracht te hebben. Een andere penibele situatie deed zich voor tijdens het kanoŽn over de Zambezi rivier, een nijlpaard kwam op ongeveer 4 meter van onze kano naar boven. Zelf had ik het niet gezien, maar vanachteren in de kano hoorde ik roepen ... sneller!!!

Nu dat we lans het oostelijk deel van Zimbabwe naar het noorden zijn gereisd, gaan we lang het westen weer terug naar beneden. We zijn de grens met Zambia overgaan om naar Livinstone in het westen te rijden. De reis duurde langer dan verwacht omdat de turbo van de Landy het begaf. We arriveerden om 1 uur 's nachts. In de ochtend heb ik nog een vlucht in een Micro-Light gemaakt over de Victoria Watervallen. Did had ik ook het jaar ervoor gedaan, maar toen was het waterstand erg laag. Nu was het slechts een halve meter onder de hoogste stand in 23 jaar. De watervallen waren dan ook nog indrukwekkender dan het jaar ervoor, over bijna 2 kilometer denderde het water naar beneden.

Victoria Falls Na een dagje Zambia zijn we de grens weer overgestoken bij Vic. Falls om naar een van de mooiste parken te gaan die ik gezien heb, Hwange National Park. Ik heb hier de grootste kudden Olifanten, Zebra's en Impales ooit gezien. Ook enkele van de meer zeldzame antelopen, de Roan en Sabel Anteloop. Tijdens onze tweede nacht in een tentje hoorden we een groep leeuwen een buffel achtervolgen op ongeveer 50 meter buiten ons kamp, van dat geluid kreeg ik rillingen op mijn rug. Tot nu toe hadden we schitterend weer gehad, maar tijdens onze laatste camping dag kwam de regen met bakken uit de hemel.

De laatste bestemming was Matobos. Helaas was het weer nog niet echt goed, zwaar bewolkt en koud, maar in ieder geval wel droog. We verbleven in de Big Cave Lodge. De Matobol Hills bestaan uit granieten rotsen. In het Nationale Park bevinden zich nog een groot aantal Zwarte- en Witte Neushoorns. Na een praatje over de gevaren, zijn we met een lokale gids op pad gegaan om ze te vinden, helaas waren ze door het koude weer goed verstopt en hebben we dus niets gezien.

De laaste dag hebben we bijna 1000 km met de oude moeten rijden naar het vliegveld van Johannesburg om onze vlucht naar huis te nemen. Met slechts 20 minuten speling waren we op tijd om in te checken.

Vakantie geboekt bij Outback Africa / Safari Brothers.
© 2002-2017 Jacques Herman, All rights reserved.