LibiŽ  






foto's   |   zang   |   routekaart   |   route   |   info  


  English

  Afrika
  ·Egypte
  ·Ghana
  ·LibiŽ
      ·foto's
      ·zang
      ·routekaart
      ·route
      ·info
  ·Marokko
  ·NamibiŽ
  ·TunesiŽ
  ·Zambia
  ·Zimbabwe
  ·Zuid-Afrika

  Amerika
  ·ArgentiniŽ
  ·Chili
  ·Cuba
  ·Ver. Staten

  AziŽ
  ·China 2000
  ·China 2003
  ·Turkije
  ·Vietnam

  Europa
  ·Azoren
  ·BelgiŽ
  ·Cyprus
  ·Ierland
  ·Luxemburg
  ·Spanje
  ·TsjechiŽ

  OceaniŽ
  ·Nieuw-Zeeland

  ·Home
  ·Gastenboek
  ·Reisgidsen
  ·Links
  ·Over deze site
  ·Contact

 





In november 2005 heb ik een bezoek gebracht aan LibiŽ. Niet de meest voor de hand liggende bestemming om op vakantie te gaan, maar de mogelijkheid om een week door de Natural Arch in de Jebel Acacus, ongeveer 100km rijden vanuit Ghat. Sahara te reizen trok me zeer aan. De meeste mensen snappen mijn fascinatie met de woestijn niet, het is moeilijk onder woorden te brengen. Maar het is meer dan een grote zandbak. Hopelijk laten de foto's zijn hoe mooi de woestijn kan zijn. LibiŽ heeft meer te bieden dan de woestijn allen. Verschillende oude Romeinse steden zijn te bezoeken, zoals Sabratha en Leptis Magna, de grootste Romeinse stad die nog redelijk intact is gebleven rond de Middelandse Zee.

Na aankomst in Tripoli hebben we de eeste dag de hoofdstad zelf bekeken. Op de oude Medina na, is het best wel een moderne stad. Vanuit Tripoli hebben we een dagtocht gemaakt naar Leptis Magna. Heel veel ruines, maar ook veel dat al gerestaureerd is. De grote Arch of Septimus Severus doet denken aan de Arc de Triomphe in Parijs, alleen vele malen ouder en indrukwekkender. Ander hoogtepunten van Leptis zijn het Theater, de Basiliek and het even verderop gelegen Amphitheater, maar ook de overige minder grote bouwwerken zijn het bekijken meer dan waard.

De volgende dag zou de lange tocht richting woestijn beginnen. Voor we op onze eindbestemming, Ghadames, aankomen stoppen we onderweg bij twee Qasrs, grote versterkte graanopslagschuren, Qasr Al-Hay en Nalut. Aan het begin van de avond arriveren we in Ghademes, een woestijnstad die in vroeger tijden lag op de voornaamste handelsroute in de Sahara. Tegenwoordig is het oude gedeelte grotendeels verlaten. Het is toch een hele ervaring om door het labyrint van straten en binnenhoven te lopen. De straten zijn geldeetelijk overdekt om de bewoners te beschermen tegen de zon, met hun dikke muren zijn de huizen goed aangepast op het extreme klimaat.

Zandduinen Sahara, LibiŽ In twee dagen rijden we, na een overnachting in Sebha, naar Ghat. Ghat is tevens de startplaats voor onze woestijntocht. We verlaten het asfalt en rijden met de Land Cruisers de immense zandbak in. Zoals ik in het begin al heb aangegeven is de Sahara meer dan een grote zandbak. We rijden door kloven en langs grillige rotsformaties en natuurlijk de immense zandduinen, het landschap is adembenemend en verrassend. De eerste dagen rijden we door Akakus gebergte waar nog vele rotstekeningen uit lang vervolgen tijden te bewonderen zijn, de oudste dateren van 8000 v. Chr. Zo zijn er nog afbeeldingen van onder ander Olifanten en Giraffes, beesten die je hier inmiddels niet meer zult tegenkomen. We overnachten onder de sterrenhemel of in tentjes, hoe dan ook een schitterende belevenis. Na de eerste dagen van de woestijntip het Akakus gebergte te hebben doorkruist, gaan we nu naar de zoutmeren van de Fezzan. Tussen de hoge zandduinen zijn meren onstaan waar het gehalte zout er voor zorgt dat je kunt drijven zoals in de Dode Zee. Als je je vooraf een oase voorsteld, dan komt het beeld dat je voor ogen krijgt bij het voor het eerst aanschouwen van deze meren overeen. Al zul je hier niet, na dagen zonder water door de woestijn te zijn gedoold, rennend naar het water een slokje moeten nemen ... het is wel erg zout.

Zoutmeren van Fezan. Oase in de Sahara. Na de woestijntocht zijn we na een week niet te hebben gedouched het vliegtuig in gestapt dat ons van Sebha naar Tripoli brengt. Gelukkig hebben vliegtuigen over het algemeen goede airconditioning. De vakantie zit er bijna op, maar we maken nog een dagtocht naar de andere grote Romeinse opgraving, Sabratha. Het meest in het oog springend is hier het Theater, een werkelijk schitterend stukje architectuur. In de romeinse tijd konden zo'n 5000 mensen hier genieten van voorstellingen. Ook nu worden hier zo af en toe nog voorstellingen gegeven.

Dan is de tijd weer aangebroken om de rugzak definitief te pakken en op het vliegtuig naar huis te stappen. De combinatie van wat cultuur, Leptis en Sabratha, met het grote avontuur in de woestijn maken dat dit voor mij een topbestemming is ... de woestijn is meer dan een grote zandbak!
© 2002-2017 Jacques Herman, All rights reserved.