Chili  






foto's   |   routekaart   |   route   |   info  


  English

  Afrika
  ·Egypte
  ·Ghana
  ·LibiŽ
  ·Marokko
  ·NamibiŽ
  ·TunesiŽ
  ·Zambia
  ·Zimbabwe
  ·Zuid-Afrika

  Amerika
  ·ArgentiniŽ
  ·Chili
      ·foto's
      ·routekaart
      route
      ·info
  ·Cuba
  ·Ver. Staten

  AziŽ
  ·China 2000
  ·China 2003
  ·Turkije
  ·Vietnam

  Europa
  ·Azoren
  ·BelgiŽ
  ·Cyprus
  ·Ierland
  ·Luxemburg
  ·Spanje
  ·TsjechiŽ

  OceaniŽ
  ·Nieuw-Zeeland

  ·Home
  ·Gastenboek
  ·Reisgidsen
  ·Links
  ·Over deze site
  ·Contact

 





In november/december 2007 heb ik een reis gemaakt door PatagoniŽ, het meest zuidelijke gebied van Zuid-Amerika. De reis startte in de Argentijnse hoofdstad, Buenos Aires, en ging langs het oosten naar beneden, naar Ushuaia, om vervolgens langs het westen weer naar boven te gaan, om uiteindelijk in de hoofdstad van Chili, Santiago, te eindigen.

Na een snelle tranfer in Parijs vlogen we in ongeveer 13,5 uur naar Buenos Aires, waar in de ochtend aankwamen. De rest van de dag hadden we de tijd om de bezienswaardigheden van deze stad te bekijken. Het kan bijna niet nederlandser, maar de stad verkennen met de fiets is een goede optie. Een gids leidde ons op de fiets door langs de vele bezienswaardigheden van BA. Een van de wijken die we aandeden was natuurlijk La Boca, bekend om zijn veelkleurige huisjes en natuurlijk het stadion van de Boca Juniors. Ook werd een bezoek gebracht aan de Plaza de Mayo, het plein waar de Dwaze Moeders nog steeds aandacht vragen voor hun kinderen die vermist zijn tijdens de militaire dictatuur van 1976 tot 1983. Ook fietsten we nog door een natuurreservaat aan de oevers van de Rio de la Plata, Reserva Ecologica Costanera Sur. Een gebied dat ik zeker niet verwacht had. Estancia Rio Verde

Een vreoge vlucht bracht ons van BA naar Trelew. Een stadje dat ongeveer op halverwege BA en het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika ligt. Hier werd een bezoek gebracht aan de Penguin kolonie van Punta Tumbo en konden we naar de zeeleeuwen en zeeolifanten kijken op het schiereiland Peninsula Valdťs. Het hoogtepunt was echter het varen met een zodiac op zoek naar walvissen. We kwamen tot op ongeveer 10 meter van zo'n gigantisch beest ... fantastische belevenis.

Een volgende vlucht overbrugde de laatste helft naar de zuidelijkste stad ter wereld, Ushuaia. Het weer was helaas niet zo goed, maar goed genoeg om te wandelen door Tierra del Fuego (Vuurland). Tierra de Fuego is eigenlijk een groot eiland dat is afgescheiden van het vaste land door de Straat van Magelhaes.

Vanuit Ushuaia trokken we de grens met Chili over, een veerboot bracht ons over de Straat van Magelhaes naar Punta Arenas. De volgende ochtend reden we met de bus naar Estancia Rio Verde. Een heel grote ranch waar nog steeds schapen gehouden worden. Een schitterende plaats om te relaxen en krachten op te doen voor de zware dagen die komen gaan.

Vanaf de Estancia gingen we noordwaarts richting Puerto Natales, de laatste plaats om het nodige eten en drinken in te slaan voor we de bergen van Torres del Paine introkken. De eerste tocht duurde voor mij ongeveer 9 uur, maar was het zeker waard. Het uizicht dat je boven krijgt op de drie pieken, la Torre Sur (2650), la Torre Central (2600m) and la Torre Norte (2500m), is letterlijk en figuurlijk adembenemend. Mijn mooiste tocht ooit. De basis voor deze tocht was de Las Torres camping. De volgende dag vaarden we over Lake Pehoť om op een nieuwe camping te overnachten. De eeste tocht was richting de Grey Gletsjer. Niet zo'n zware tocht als de vorige, maar nog altijd ongeveer 7 uur. Mijn voeten zijn ondertussen aardig kapot. De laatste tocht was weer langer en bracht ons naar de Franse Vallei. Ook dit was weer een prachtige tocht, op het uitzichtpunt, Mirador Frances, konden we lawines horen en zien. Torres del Paine

Na de nodige fysieke inspanningen van de afgelopen dagen reden we verder naar het noorden om ArgentiniŽ voor de tweede keer te bezoeken. We verbleven in het toeristen stadje El Calafate. Dit is vlak bij een van argentiniŽ's grootste trekpleisters, de Perito Moreno gletsjer. Dit is de mooiste gletsjer die ik ooit gezien heb. In de ochtenuren hebben we een tocht over de gletsjet gemaakt met stijgijzers, in de middag de gletsjer op een ander punt bekeken. Toen we hier aankwamen kon je zien dat er een paar grote stukken binnenkort zouden afbreken. Iedereen stond klaar met foto- en filmcamera. Toen er plotseling een paar kleine stukjes ijs vielen brak ook een groot stuk ijs af om vervolgens een halve minuut later weer uit het water naar boven te komen. Het geluid is echt oorverdovend.

Na een paar rusiger dagen was het weer tijd om de bergen in te trekken. Hiervoor gingen we naar Chaltťn, een klein stadje in het Los Glacieros National Park. De eerste dag duurde de tocht slechts een paar uur, de volgende dag stond de grote tocht naar Laguna de los Tres op het programma. Een klein meertje met uitzicht op de Fitz Roy en Cerro Torres. Tenminste als het weer had meegezeten. Helaas was het behoorlijk mistig hoog in de bergen en konde we beide toppen niet zien. Op de terugweg begon de wind aan te wakkeren en kwam de regen met bakken uit de hemel. De volgende dag was het weer nog steeds te slecht voor een volgende tocht.

Na weer een nacht in El Calafate te hebben doorgebracht vlogen we noordwaarts naar Bariloche. Van hieruit reden we met een bus door het prachte landschap van de zeven meren route naar San Martin de los Andes. Onze bus had helaas pech en de groep werd vervolgens opgesplitst over verschillende ander bussen die hier reden. Wij kwamen in een bus met argentijnse bejaarden terecht die hier op vakantie waren. Hun gids konden we niet echt verstaan, maar ze produceerde ongeveer 1000 woorden per minuut. Een ware waterval. In San Martin hebben we een klein bergje beklommen om van het uizicht te genieten, in de middag een stukje kunnen mountainbiken. Naar beneden was soms spectaculair, met de nodige crashes. Gelukkig kon ik in het zadel blijven. Tenminste als het naar benenden ging, sommige stukken waren voor mij te stijl en moest ik lopen. Santiago

We overschreden de Argentijns/Chileense grens voor de laatste keer deze vakantie. De grens was deze keer echter een flinke horde. Het duurde enkele uren en enkele bagage controles voor we uiteindelijk Chili in mochten. In Pucon heb ik nog een Canopy Tour gedaan. Je gaat hangt hier aan een staalkabel en gaat van boomtop naar boomtop ... heel leuk. De volgende dag een paar uurtjes over de flanken van de Villarica vulkaan gelopen met sneeuwschoenen en in de middag paard gereden. Ik had al een eerder paard gereden in Cuba, maar dat was zo'n voorgeprogrammeerd beestje dat dag in dag uit hetzelfde rondje loopt. Dit was wat anders. Na een half uurtje wennen, gingen we in volle gallop over de paden. Ik was al lang blij dat ik niet viel. Toen ik eenmaal het vertrouwen had was het best wel leuk.

Tenslotte zijn we met een zeer comfortabele nachtbus naar onze eindbestemming, Santiago, gebracht. De hoofdstad van Chili heeft net als Buenos Aires nog vele oude gebouwen een beetje dezelfde sfeer als BA. Na in een club in Santiago nog even lekker te hebben gedanst was de vakantie weer ten einde.

PatagoniŽ is een van de mooiste gebieden op deze aarde. De ruige natuur en bergen zijn echt fantastisch om te zien en te beleven. Een echte aanrader!



© 2002-2017 Jacques Herman, All rights reserved.